De ontwikkeling van mijn nieuwe album gaat net zo soepel als klamme kak door een roestige trechter. De kans dat de mensheid Mars koloniseert voordat mijn ultieme meesterwerk het lauwe licht zal zien is aanzienlijk groter. Maar aangezien ik nou eenmaal de rust in mijn reet heb van een Poolse crackhoer met een aflopend visum heb ik een nieuwe invulling gevonden voor mijn sowieso al zee├źn van tijd.

Ik ga deze zomer weer een aantal Springsteen tributes spelen. Ik had ook kunnen kiezen voor het repertoire van John de Bever, Henk Wijngaard of Ronnie Tober maar trek toch de door motten verorberde jas aan die me het beste past. De vertrouwde set is afgestoft en aangevuld met veel nieuwe liedjes maar tips zijn altijd welkom. De opzet is dit keer nog soberder (scheermesje bij kaartje inbegrepen) dan voorheen. Akoestische gitaar om mijn speknek en harmonica in mijn moeltje.

Mijn knapzak vol bezieling is overigens ook weer aangevuld. We maken er een mooie zomer van.